Faraziye
Uzun yol ve seyahat anılarım, dinlermiş gibi yaparken aklımdan geçenler ve bolca iç monolog…
Kategori: Sustuklarım
-
Birinin yokluğuna alışmak, onu özlemeyi bıraktığın anlamına gelmiyor. Ölümünün ardından senin için bir anı yazısı yazmak istediğimde ilk aklımdan geçen cümle buydu. Üzerinden bir yıl geçmişti ama devamını getirememiştim. Yıllar içinde birkaç kez teşebbüs ettim ama boğazım düğümlenmeden başaramadım yazıyı bitirmeyi. Bu cümle notlarımda bekledi beni yıllarca. Kimi zaman karalamalarımı yaptığım defterde ya da blog…
-
Herkes soruyor, yolculuk ne zaman diye… Ya da bu kez nereye? Halbuki bi planım yok henüz. Aklımdan geçenler var ama netleşmemiş. Kimseye de bahsetmemişim onlardan. İşte o zaman, anlıyorum ki gitmelerim kalmalarımı çok aşmış artık.
-
‘Neden bırakıp gidemedim?’ diye sordum, ‘Çünkü çok sevdin.’ dedi. Sevgi görünmez de olsa sağlam bir bağ yaratır insanlar arasında. Öyle bir bağ ki resmen zincirliyor seni onların yanına. Duvar dibine neden
-
Günler gecmek bilmiyor gibi hissederken bi bakıyorum rüzgar gibi gecmiş zaman. Temmuz da bitti işte. Kayısı ve üzüm zamanı yaklaşıyor Kapadokya’da.
Faraziye 