Faraziye
Uzun yol ve seyahat anılarım, dinlermiş gibi yaparken aklımdan geçenler ve bolca iç monolog…
Kategori: Yollarda
-
Akıp gitmiş zaman. 2 buçuk yıl olmuş Fas’a gideli ve ben hala anılarımı derlemeyi bitirememişim. Tatsız anılardan bahsetmek zordur, malum ve Fas da benim için güzel bir seyahat olmadı diye yazmak istemedim sanırım. Ama şimdi geriye dönüp baktığımda Fas’a haksızlık etmişim diyorum. Gezinin hatırımda kalan mayhoş tadının bu güzel ülke ile zerre alakası yok.
-
Tam bir hafta önce yani 8 Temmuz’da bu saatlerde indi uçağımız Buenos Aires Ezeiza hava limanına. Arjantinli bir arkadaşımla gelmiştik buraya. Planımız ilk haftayı birlikte geçirmekti ancak o ailesini görme konusunda o kadar heyecanlandı ki birlikte sadece 2 gün geçirebildik. Sonra o gitti ve başladı benim maceram. Tabi buralı biriyle geleceğim için hiç araştırma yapmamışım.…
-
Günler geçtikçe cesaretim artıyor ve cesaretim arttıkça daha maceraperest hissediyorum ki bu da her halükarda mutlu ediyor beni. Yalnızlık hissiyatımın tavan yapması yüzünden olabilir.
-
İspanyolcayı mümkün değil geliştiremeyeceğim bu gidişle. Büyük şehirlerden uzaklaştıkça daha da zor gelmeye başladı insanları anlamak. Ürgüplü sohbete “N’ördün ba’am?” diye başlayınca turist istediği kadar sözlüğe baksın, bulamaz aradığını.
Faraziye 